ವಿಶ್ವ ಗುರು ಬಸವಣ್ಣ,ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಬಳಸಿಕೊಂಡುಮಾಡಬಾರದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ,ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಜನರ ಈ ಆಟವನುನೋಡಲಾಗದು, ಎಂದೇ ದೂರ ಸರಿದೆ, ಅಲ್ಲವೇ ಅಣ್ಣಾ !,ಏನೇ ಇರಲಿ, ಇಂಥವರಿಗೆ ನಿನ್ನ ಕ್ಷಮೆ ಇರಲಿ.!.
ಅದೊಂದು ಕಾಲವಿತ್ತು…ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗಿದರೆ ಸಾಕು, ಇಡೀ ಜಗತ್ತುಮೌನದ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗುತ್ತಿತ್ತು.ಕತ್ತಲೆಯೆಂದರೆ ಭಯವಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ವಿಶ್ರಾಂತಿ,ಬಳಲಿದ ಜೀವಕ್ಕೆ ಪ್ರಕೃತಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಪರಮ ಶಾಂತಿ.ಹಗಲಿಡೀ ಬೆವರು ಸುರಿಸಿದ ಕಾಯಕಕ್ಕೆಅಲ್ಲಿತ್ತು ಇರುಳ ಸಾಂತ್ವನದ ಅಪ್ಪುಗೆ;ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಕಣ್ಣ ಮಿಣುಕಿನಲ್ಲೇ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತುಜೀವನ