ಕವನ

ವಿಧ ವಿಧ ಬಣ್ಣಗಳಓಕುಳಿಯಾಟ,ಮಕ್ಕಳಿಗಿದು ರಂಜನೆಯಾಟ,ದೊಡ್ಡವರಿಗಿದು ಮೋಜಿನಾಟ,ಹಿರಿಯರಿಗಿದು ಭಾವೈಕ್ಯದಾಟ,ಕಣ್ಣಿಗಿದು ಸುಂದರ ನೋಟ,ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಓಕುಳಿಯಾಟ!..

ಈ ಹಬ್ಬವು ಹಳೆಯ ವೈಶಮ್ಯವನು ಮರೆತುಹೊಸ ಸಂಬಂಧ ಬೆಸೆಯುವ ಸುಗ್ಗಿಯ ಹಬ್ಬ.ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದಲಿ ಇದನು ಮನ್ಮಥನ ರೂಪವನು ಮಾಡಿ ಸುಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಅನ್ನುವರು ಕಾಮನ ಹಬ್ಬ,ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಒಣಗಿದ ಕಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನುಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕಿ ಬೆಂತಿ

ನಿನ್ನ ಮರೆತಂತೆ ಹೇಗೆ ಬದುಕಲಿ ನಾನುನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ದೂರ ಹೋಗದಿರು ನೀನು!ಈ ಹೃದಯದ ಗೂಡಿಗೆ ರಾಣಿಯು ನೀನುನನ್ನ ಬಾಳು ಬೆಳಗುವ ಜ್ಯೋತಿಯು ನೀನು!! ನೀ ಬರುವ ಮುಂಚೆ ಬರಿ ನೋವಲ್ಲೆ ಬೆಂದಿದೆಸುತ್ತೆಲ್ಲ ಕತ್ತಲು ನನ್ನನ್ನೇ

ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿಯಾದರೂ ಜೀವನ ನಡೆಸಬಹುದುಸಹಾಯವೆಂಬುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಸಿಗಲಾರದುಕೋರಿದರೂ ದೊರಕದಿದ್ದಾಗ ಆಗುವ ವ್ಯಥೆಯುಕರುಳು ಕಿತ್ತುಬರುವಂತೆ ಅನಿಸುವ ಭಾದೆಯು.I೧I ಹೇಳಲಾಗದು, ತಿರುಕನಾಗಿ ಬದುಕಬಹುದು ಆದರೆ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಾಗ ಕಾಡುವ ತೊಂದರೆಕಳೆಯುವ ಒಂಟಿಯೆಂಬ ಮನೋಭಾವನೆ ಬೆಳೆದು ತಲ್ಲಣದ

ಇಣುಕಿ ನೋಡುವೆ ಪವಿತ್ರ ಮಡದಿ ಚೆಲುವೆ/ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೋಟದಲಿ ಯೋಧನ ಹುಡುಕುತಿರುವೆ/ಹಳ್ಳಿಯ ಚಂದನದ ಗೂಬೆಯಂತೆ ಕಾಣುತಿರುವೆ/ಬಂಗಾರದ ರಂಗಿನ ಸೀರೆ ಧರಿಸಿ ಸೊಗಸಾಗಿ ನಿಂತಿರುವೆ//{೦೧}// ಮನೆಯನ್ನು ಸುಗಂಧ ಸುವಾಸನೆಯಿಂದ ಮನ ಜಲ್ಲೆನಿಸುವಂತಿರುವೆ/ಅಬ್ಬಾ ಆ ಕಣ್ಣು ಪಿಳುಕಿಸುತ ಮನಮುಟ್ಟುವಂತೆ

ಧರೆಗೆ ರುಜು ಮಾಡಿದೆಸೃಷ್ಟಿ ಸೊಬಗಿನ ವೈಚಿತ್ರದೃಷ್ಠಿ ವಿಹಂಗಮ ದೃಶ್ಯ ಕಾವ್ಯಪ್ರೇಮ ಪ್ರಣತಿ ಹಚ್ಚಿದೆ. ಹೊನ್ನ ಕಾಂತಿಯ ಸೂಸುತಭಿನ್ನ ರಾಗ ಮರೆಸಿಕಣ್ಣ ಬಿಂಬಕೆ ನೂರೆಂಟು ಮಾತು ಕಲಿಸಿಭರವಸೆಯ ಆಶಾಕಿರಣ ತುಂಬಿದೆ. ದೇವರ ದಯೆಯಲಿಬಾನಂಗಳದಿ ರಂಗಿನೋಕುಳಿಜೀವ ವೀಣೆ

ನನ್ನ ತವರೂರಿನ ಮುಕುಟಮಣಿಅಕ್ಷರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಜ್ಞಾನದ ಖಣಿಆಧ್ಯಾತ್ಮ ಸಾಹಿತ್ಯದ ದಿನಮಣಿಕನ್ನಡ ಮರಾಠಿಗರ ಮಣಿರತ್ನ ನೀ ಕವನಗಳಿಗೆ ಮುತ್ತಿನ ನೀರಿನ ಎರಕಹೊಯ್ದ ಸಾಧನಕೇರಿಯ ಸಾಧಕಕವನ ಕೃತಿಗಳ ರಚಿಸುವ ಕಾಯಕಕಾಲೇಜುಗಳಲಿ ಪ್ರಿಯ ಬೋಧಕ ಬಡವ ಬಡವಿ ವೀಣೆ

ಕೇಳೋ ಕೇಶವ ಕೇಳೋ ಮಾಧವನನ್ನಂತರಂಗದ ರಾಗವನೀನೆ ನುಡಿಸಿದ ಒಲವ ಮಧುರಎದೆಗೊಳಲಿನ ನಾದವ ಎಲ್ಲೇ ಹೋಗಲಿ ಎಲ್ಲೇ ಕೂರಲಿನಿನ್ನ ಬಿಂಬವೆ ಕಂಡಿದೆಕ್ಷಣದಿ ಸೆಳೆವ ನಿನ್ನ ಕಂಗಳುಯಾವ ಮೋಡಿಯ ಮಾಡಿದೆ ನಿನ್ನ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಬೆರಳ ಸ್ಪರ್ಶದಿಯಾವ ಮಾಯೆ