ಕವನ

ಜಯಗುರು ಬಸವ ಜಯಗುರು ಬಸವಎಂದು ನಾನು ನಿತ್ಯ ನೆನೆಯುವೆಮನವ ಶುದ್ಧ ಮಾಡಿ ಬೆಳಗು ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ನಾನು ಕೈಯ ಮುಗಿದು ತಲೆಯ ಬಾಗಿ ಬಸವ ಎಂದು ನುಡಿಯುವೆ ….. ಬಸವಣ್ಣನೇ ಬಂಧು ಬಸವಣ್ಣನೇ ಬಳಗಎಂದು

ತಾಯಿಯಾಗಿ ಮಗುವಿಗೆ ಮೊದಲು ಜೋಲಾಲಿ ಹಾಡುವಳು, ಲಾಲಿ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಜೀವನದ ಕಠೋರ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಕೊಡುವ ಮೊದಲ ಗುರು ಇವಳು ಮನೆಯ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ನಡುವಿನ ಮೌನವನ್ನು ಮನಸಾರೆ ಬರೆದು ಎಲ್ಲರ ಮನಮುಟ್ಟಿಸುವ ಕವಯಿತ್ರಿ

ಭಕ್ತಿಯ ಬುತ್ತಿ ಹೊತ್ತುತಂದೆ.ಮಾದಯ್ಯ ನೀ ಕಾಯೋನಮ್ಮ ತಂದೆ.ಅನುಗಾಲ ಅನುಕ್ಷಣವೇಸ್ಮರಣೆ ನಿನದೆ ತಂದೆ. ನಿನ್ನ ಗುಡಿಯ ಮುಂದೆಕೈ ಮುಗಿದು ನಿಂದೆ.ಕಷ್ಟದ ಕಡಲಲಿ ಬೇಯಲು ಬಿಡದೆ.ನಡೆವ ಕಾಲಿಗೆಚುಚ್ಚು ಮುಳ್ಳುಗಳಹುವಾಗಿಸಿನಡೆಸುವೆ ಗುರುವೇ ನೀ ಮುಂದೆ. ನಿನ್ನ ದಯಾ ಬಲಒಂದೇ.ಬದುಕುಳಿದಿರುವ

ಬಸವಣ್ಣನು ಬೆಳಕಾದ ಭಕ್ತಿ ಮಾರ್ಗದ ದೀಪ,ಮನದ ಮಲಿನ ತೊಡೆದನು ಮೃದು ಮಾತಿನ ತಾಪ। ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸವೆಂ ಕೃಷಿದು ಕರೆದ ಮಹಾತ್ಮ,ಸತ್ಯದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದ ಸದಾತ್ಮ। ವಚನಗಳ ಮೂಲಕ ಬೋಧಿಸಿದನು ಜೀವನ ಪಾಠ,ಸಮಾನತೆ ಸಾರುತ್ತಾ ಸುಧಾರತೆಯ

ಪ್ರೇಮರಾಗ ಹಾಡುವ ಹಕ್ಕಿ ಮೂಕವಾಗಿದೆಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣವು ಅವಳ ನೆನಪು ಕಾಡುತ್ತಿದೆಪ್ರತಿ ಅಕ್ಷರದಿ ಅವಳ ಪದ ಮೂಡುತಿದೆಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅವಳೆಡೆಗೆ ಮನ ಓಡುತಿದೆ II ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಅರಳಿದ ಪ್ರೀತಿ ಹೊರಗೆ ಮೌನದಿ ಕುಡಿಯುತಿದೆಅವಳ ಹೃದಯ ನನ್ನ ಹೃದಯವನೆಕೆ

ಹಾರ ಬೇಕಿದೆ ಹಕ್ಕಿರೆಕ್ಕೆ ಬಲಿತ ಹಕ್ಕಿ ಗೂಡ ಮರೆತು ಸಾಗಬೇಕಿದೆತನ್ನ ತಾ ಪೊರೆಯಲುಏರಬೇಕಿದೆ ಗಗನತನ್ನವರ ತೊರೆದು. ಹೆಕ್ಕಿ ತರಬೇಕಿದೆಚುಕ್ಕಿ ಚಿತ್ತಾರವಮುಕ್ತತೆಯ ಸಾಕಾರಕೆಒಡಲ ಹಾಡು ಹಾಡಬೇಕಿದೆ. ಹುಡುಕಬೇಕಿದೆ ಜಾಡನುತಡಕಾಡಿ ಹೆಣಗಾಡಿಕರುಳ ಕುಡಿಗಳ ಸಂತೈಸಲುದುರುಳರ ಕೈಗೆ ಸಿಗದೇ

ಅನಂತದೆಡೆಗೆ ಗುರಿ ಇರಲುಕರ್ಮಯೋಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬಂದಿಹರುಸಹಸ್ರಾರು ಮಕ್ಕಳ ಬಾಯಿಗೆ ತುತ್ತನಿಟ್ಟವರು ಮೆದುಳಿಗೆ ಜ್ಞಾನಬುತ್ತಿಯ ತುಂಬಿಹರುಜಾತಿ, ಮತ, ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ದೇವನೊಬ್ಬನಾಮ ಹಲವು ಎಂದು ಸಾರಿದವರು ಸ್ವಾರ್ಥ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಹಿಂಸೆಅತ್ಯಾಚಾರ ಇರುವಲ್ಲಿಸದ್ದು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ ಶಾಂತ ಸ್ಥಿತಿಯಲಿಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ

ಶ್ರೀರಾಮ ಎನ್ನುವ ಎರಡಕ್ಷರದಲ್ಲಿಅಡಗಿದೆ ಅದ್ಬುತ ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿಯುಮಾತೆ ಸೀತೆಯ ಅಭಯ ಹಸ್ತವುಮಾಡಿದೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ಬದುಕಲ್ಲಿ llಶ್ರೀರಾಮ ಜಯ ರಾಮ ಕರುಣೆಯ ಕಡಲು ಕಾರುಣ್ಯ ಮೂರ್ತಿಕಾಮಿತ ವರವ ಕೂಡುವ ನೀತಕನಕಕವಚವ ಧರಿಸಿದನೀತಾಧರೆಯ ಉದ್ದರಿಪ ಕೊಡುಗೈ ದಾತ

ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಆ ರಾಮಮರ್ಯಾದಾ ಪುರುಷ,ಕಲಿಯುಗದ ಈ ರಾಮ?,ತಪ್ಪಿನ ಮೇಲೆ ತಪ್ಪು ಮಾಡುತ್ತಲೇಇರುವ, ರಾಮ ಕ್ಷಮಿಸು, ಎನ್ನುತ್ತಲೇಮರ್ಯಾದೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಅವಮರ್ಯಾದಾ ಪುರುಷ!?