ಕವನ

ದೀಪಜ್ಯೋತಿಃ ಪರಬ್ರಹ್ಮದೀಪಜ್ಯೋತಿರ್ಜನಾರ್ದನಃದೀಪೋ ಹರತು ಮೇ ಪಾಪಂ ದೀಪಜ್ಯೋತಿರ್ನಮೋಸ್ತುತೇದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ದೀಪಗಳಿಂದಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಅದ್ದಿದ ಹತ್ತಿಯ ಬತ್ತಿಯಿಂದಕತ್ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕಿನ ವಿಜಯ ಸಂಕೇತದಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸೋಣ ದೀಪಗಳನ್ನು ಬೆಳಗುವುದರಿಂದ ಮಿನುಗುವ ದೀಪಗಳು, ಬೆರಗುಗೊಳಿಸುವ ಪಟಾಕಿಗಳ

ಅಂಧಕಾರದಲಿ ದಿವ್ಯ ಚೇತನದ ಬೆಳಕು ಬೆಳಗಿಸಿಮೂಢನಂಬಿಕೆಯಲಿ ಜ್ಞಾನದ ಜ್ಯೋತಿಯ ಹೊತ್ತಿಸಿಸುಳ್ಳಿನ ಲೋಕದಲಿ ಸತ್ಯದ ನುಡಿದೀಪ ಹತ್ತಿಸಿಬೆಳಕಿನ ಹಬ್ಬ ದೀಪಾವಳಿಯ ಆಚರಿಸಿ ಸ್ವಾರ್ಥ ಹೃದಯದಿ ನಿಸ್ವಾರ್ಥದ ಜ್ಯೋತಿಯ ಮೂಡಿಸಿನೋವಿನ ನಡುವೆ ನೆಮ್ಮದಿಯ ದೀಪ ಹಚ್ಚಿಸಿನಮ್ಮವರು ತಮ್ಮವರೆಂಬ

ಜೀವಸಂಕುಲದ ಉಸಿರುಪಾವಿತ್ರ್ಯತೆಗೆ ನಿನ್ನ ಹೆಸರುನೀನಿದ್ದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹಸಿರೇ ಹಸಿರು ಹಸುವಿದ್ದ ಮನೆ ಸಂಪದ್ಭರಿತಆಕಳು ಕರುಗಳು ಗೌರವಾನ್ವಿತಗೋಮಾತೆ ನಿವಾಸ ಸಮೃದ್ಧಿ ಭರಿತ ಪಂಚಗವ್ಯ ಪಂಚಾಮೃತ ಶ್ರೇಷ್ಟಹಾಲಿನ ಅಭಿಷೇಕ ದೇವಗಿಷ್ಟಹಾಲು ಮೊಸರು ತುಪ್ಪ ಶಕ್ತಿದಾಯಕ ಕಾಮನೆಗಳೀಡೇರಿಸುವ ಧೇನುಬೆನ್ನಮೇಲೆ ಸೂರ್ಯ

ಮಳೆಯೇ ನೀ ಸುರಿಯೇತುಸು ಮೆಲ್ಲನೆ ಬೀಸು ಗಾಳಿಯೇ / ಅವಳು ಬರುವ ದಾರಿಯಲಿನೀ ತಾಕದಿರು ತಂಗಾಳಿಯೇ // ಅರಿಷಿಣ ಮೈಯ ಹಳದಿಯ ಕಾಂತಿಹಾಯದಿರು ನೀ ಸುಳಿಗಾಳಿಯೇ/ ಹೂಬಿಸಿಲು ಕೂಡ ನಾಚಿ ನೀರಾಗಲಿ ಹಗುರಾಗಿ ಸುರಿಯೇ ನೀ

ಅಂದು ಅದೆಷ್ಟು ಬಿಡುವು ಸಿಗುತಿತ್ತುಇಂದು ವಿರಾಮವಿಲ್ಲದ ಬದುಕು ನನ್ನದಾಗಿದೆ. ಮನಗಳು ಒಡಲು ತುಂಬಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿತ್ತು ಆಗ, ಈಗ ಮನಬಿಚ್ಚಿ ಸಂಭಾಷಣೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ಬಾಳು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಜೊತೆಗೂಡಿ ಮಂಥಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದಿನಗಳು ಬಲುಚೆನ್ನ.ಒಡನಾಟ, ಭಾಂದವ್ಯ, ಚಿರಸ್ಮರಣೆ