ಕವನ

ಕಾಲದ ಕನ್ನಡಿಯೆದುರುನಿಂತಾಗಲೆಲ್ಲಾನಿನ್ನದೇ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದೆನನ್ನ ರೂಪನಿನ್ನದೇ ನೆನಪಿನಲಿ ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳಾದರೂಕಣ್ಣಮುಂದಿವೆ ಎಂಬಸಮಾಧಾನ ಆ ಸಾಲುಗಳ ಕಂಡೊಡನೆಮರೆಯಾದ ಹಲವು ಸಾಲುಗಳುಬಂದು ಮುನ್ನುಡಿಯ ಕೂಡಿವೆ ಗುಪ್ತಗಾಮಿನಿಯಾಗಿಸುಪ್ತ ಮನಸ್ಸಿನ ಅದ್ಭುತಅನುಭವವಾಗಿ ಕಾಲದ ಕನ್ನಡಿಯೆ ಹಾಗೆಇರುವುದ ದೂರಸರಿಸಿಮತ್ತೆ ಸನಿಹವಾಗಿಸುವುದು

ಬದುಕೊಂದು ತೂಗುವ ಉಯ್ಯಾಲೆಸಿಹಿ ಕಹಿಗಳು ತುಂಬಿದ ಸರಮಾಲೆವಿರಸವು ಮೂಡಿದೊಡೆ ಅಗ್ನಿ ಜ್ವಾಲೆಸರಸ ಮಿಶ್ರಿತ ಸುಂದರ ಹೂಮಾಲೆ. ನಗು ನಗುತಾ ಸಾಗುತಿರಲು ಬಾಳುಇರದು ಬದುಕಲಿ ಯಾವ ಗೋಳುಸಹಜವೇ ತಾನೆ ನಿತ್ಯ ಏಳು ಬೀಳುತಾಳ್ಮೆಯ ವಹಿಸುತ ಮೇಲೆ

ಮಗನ ಸಾವಿನಲ್ಲಿನೋವು ನುಂಗಿದವರು.ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಜೀವ ಬಿಟ್ಟವರು.ಗುರುತು…ಎರಡು ವರುಷಗಳು ಕಳೆದರೂ ನಡೆಯುವ ಪಾದಗಳ ಗುರುತುಗಳು. ಸಾರಿ ಸಾರಿ ಹೇಳುತ್ತಿವೆ ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ.ನಂಬಿಕೆ..ಇರಬೇಕು ಆದರೆ ನಂಬಿಕೆ ದ್ರೋಹಿಯಾಗಬೇಡ.ಮಲ್ಲಪ್ಪ ಪಾಟೀಲರು.ನೊಂದು ಬೆಂದು ಅರಳಿದತಾವರೆ. -ದಯಾನಂದ ಪಾಟೀಲ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಭಾರತೀಯಕನ್ನಡ

ಗಗನದ ತುಂಬಾ ಮುಸುಕಿತು ಮೋಡಸುತ್ತಲು ಕತ್ತಲು ಹರಡಿತು ನೋಡಬಡಿಯದೆ ರೆಪ್ಪೆ ಸರಿದೋ ಸುರಿದುಎದೆ ಒಳಗೆಲ್ಲ ನೀರೆ ಹರಿದು ಮೋಡವ ಸುರಿಯಿತು ಭೂಮಿಗೆ ಮಳೆಯ ತುಂಬಿಸಿ ತುಳುಕಿಸಿ ಹರಿಸಿತು ಹೊಳೆಯ ಹಾದಿಗೆ ಬೀದಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ನೀರು