ನಕಲಿ ಔಷಧಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಕ್ರಮವೇ ಜನರ ಜೀವಕ್ಕೆ ರಕ್ಷಾಕವಚ

ಔಷಧಿ ಎಂದರೆ ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯ ಸಂಕೇತ. ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದಾಗ ವೈದ್ಯರ ಸಲಹೆಯಂತೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಮಾತ್ರೆ, ಒಂದು ಸಿರಪ್, ಒಂದು ಇಂಜೆಕ್ಷನ್ ಅಥವಾ ಒಂದು ಔಷಧಿ ಮನುಷ್ಯನ ನೋವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ಆರೋಗ್ಯದತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ಔಷಧಿ ನಕಲಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಕೇವಲ ಹಣದ ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಚಿಕಿತ್ಸೆ ವಿಫಲವಾಗಬಹುದು, ಕಾಯಿಲೆ ಉಲ್ಬಣಿಸಬಹುದು, ವಿಷಕಾರಿ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟಾಗಬಹುದು ಮತ್ತು ಕೆಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವಕ್ಕೂ ಅಪಾಯ ಎದುರಾಗಬಹುದು. ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಗುಣಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಇಲ್ಲದ ಅಥವಾ ನಕಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಗಂಭೀರ ಅಪಾಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ನಕಲಿ ಔಷಧಿಗಳ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಕೇವಲ ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು. ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆ, ಔಷಧ ನಿಯಂತ್ರಣ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ, ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು, ಔಷಧ ಮಾರಾಟಗಾರರು, ವೈದ್ಯರು, ಔಷಧ ತಯಾರಕರು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕರು—ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಈ ಅಪಾಯವನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ.

ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಕಲಿ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಈಗಾಗಲೇ ಇದೆ. Drugs and Cosmetics Act, 1940ರಲ್ಲಿ ‘spurious drug’ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳಿವೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಔಷಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವುದು, ಮೋಸಗೊಳಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಔಷಧಿಯ ಅನುಕರಣೆಯಾಗಿರುವುದು, ನಕಲಿ ತಯಾರಕರ ಹೆಸರನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಅಥವಾ ಬೇರೆ ವಸ್ತುವಿನಿಂದ ಔಷಧಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಕಾನೂನು ನಕಲಿ ಔಷಧಿಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಕಾನೂನು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾನೂನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಜಾರಿಯಾಗಬೇಕು. ನಕಲಿ ಔಷಧಿ ತಯಾರಿಸುವವರು, ಸಾಗಿಸುವವರು, ಸಂಗ್ರಹಿಸುವವರು ಮತ್ತು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವವರ ವಿರುದ್ಧ ತ್ವರಿತ ತನಿಖೆ ಹಾಗೂ ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ ನಡೆಯಬೇಕು. ಈ ಜಾಲದ ಹಿಂದೆ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿ, ಕೇವಲ ಸಣ್ಣ ಮಟ್ಟದ ಮಾರಾಟಗಾರರ ಮೇಲೆ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡು ಪ್ರಕರಣ ಮುಗಿಸದೆ, ಅದರ ಮೂಲದವರೆಗೆ ತನಿಖೆ ಸಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಹಾಗೆಯೇ ಔಷಧಿಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಗ್ರಾಹಕನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಮತ್ತು ನಕಲಿ ಔಷಧಿಯನ್ನು ಕಣ್ಣಿನಿಂದಲೇ ಗುರುತಿಸುವುದು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯೂ ಕೆಲವು ನಕಲಿ ಔಷಧಿಗಳು ನಿಜವಾದ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಂತೆ ಕಾಣುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದೆ. ಪ್ಯಾಕಿಂಗ್, ಮುದ್ರಣದ ತಪ್ಪುಗಳು, ತಯಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಅವಧಿ ಮುಕ್ತಾಯದ ದಿನಾಂಕ, ಔಷಧಿಯ ಬಣ್ಣ, ವಾಸನೆ ಹಾಗೂ ಪ್ಯಾಕೇಜಿನ ವಿವರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಸಹಾಯಕವಾಗಬಹುದು. ಅನುಮಾನ ಬಂದರೆ ವೈದ್ಯರು ಅಥವಾ ಔಷಧ ತಜ್ಞರ ಸಲಹೆ ಪಡೆಯಬೇಕು.

ಇಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಹತ್ವ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿರುವ ಔಷಧ ಅಂಗಡಿಗಳ ಮೇಲೂ ನಿಯಮಿತ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಯಬೇಕು. ಔಷಧಿಗಳ ಖರೀದಿ ಬಿಲ್, ಸರಬರಾಜು ಸರಪಳಿ, ಬ್ಯಾಚ್ ಸಂಖ್ಯೆ, ತಯಾರಕ ಸಂಸ್ಥೆಯ ವಿವರ, ಅವಧಿ ಮುಕ್ತಾಯದ ದಿನಾಂಕ ಮತ್ತು ಸಂಗ್ರಹಣೆಯ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು. ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಾಲಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ಫಲಿತಾಂಶದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತ್ವರಿತ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಅಗತ್ಯ. ಬಡವರು, ಗ್ರಾಮೀಣ ಜನರು ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ದುರ್ಬಲ ಕುಟುಂಬಗಳು ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅವಲಂಬಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಉಚಿತವಾಗಿ ದೊರೆಯುವ ಔಷಧಿಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಅನುಮಾನಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಇರಬಾರದು. ಔಷಧಿ ಖರೀದಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಔಷಧಿ ಸಂಗ್ರಹ ಕೊಠಡಿ ಮತ್ತು ರೋಗಿಗೆ ವಿತರಿಸುವವರೆಗಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಮತ್ತು ಗುಣಮಟ್ಟ ನಿಯಂತ್ರಣ ಇರಬೇಕು.

ಉಚಿತ ಔಷಧಿ ಎಂದರೆ ಕಡಿಮೆ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಔಷಧಿ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವ ಮೂಡದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಕರ್ತವ್ಯ. ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಔಷಧಿಯ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರಬೇಕು. ಔಷಧಿಯ ಬ್ಯಾಚ್ ಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಮೂಲವನ್ನು ಡಿಜಿಟಲ್ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದರೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಅದರ ಸರಬರಾಜು ಸರಪಳಿಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಮೇಲೂ ಇದೇ ರೀತಿಯ ನಿರಂತರ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಅಗತ್ಯ. ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಸಮಾಜದ ಆರೋಗ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವಾಗಿವೆ. ಬಹುತೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗಳು ವೈದ್ಯರು ಮತ್ತು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟು ಔಷಧಿ ಹಾಗೂ ಇಂಜೆಕ್ಷನ್‌ಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಔಷಧಿಗಳ ಖರೀದಿ ಮತ್ತು ಸಂಗ್ರಹಣೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

ಆದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನೂ ಅನುಮಾನದಿಂದ ನೋಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಬಹುತೇಕ ವೈದ್ಯರು, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಮತ್ತು ಔಷಧ ಮಾರಾಟಗಾರರು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಮಸ್ಯೆ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಅಕ್ರಮ ಜಾಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ಕಠಿಣ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದೇ ಸೂಕ್ತ ಮಾರ್ಗ. ನಿಯಮ ಪಾಲಿಸುವವರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ನಿಯಮ ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವವರ ವಿರುದ್ಧ ಕಾನೂನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಜಾರಿಯಾಗಬೇಕು.

ಮೆಡಿಕಲ್ ಸ್ಟೋರ್‌ಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿಯೂ ವಿಶೇಷ ನಿಗಾ ಅಗತ್ಯ. ಔಷಧ ಅಂಗಡಿಯ ಪರವಾನಗಿ, ಔಷಧಿಗಳ ಖರೀದಿ ಮೂಲ, ಬಿಲ್‌ಗಳು, ಸಂಗ್ರಹಣೆ ಮತ್ತು ಮಾರಾಟದ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದ ಔಷಧಿ ಕಂಡುಬಂದರೆ ಅದರ ಸರಬರಾಜು ಸರಪಳಿಯನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರಬೇಕು. ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆ ಮತ್ತು ಔಷಧ ನಿಯಂತ್ರಣ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ನಡುವೆ ಸಮನ್ವಯ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ಅಕ್ರಮ ಜಾಲಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ನೆರವಾಗಬಹುದು.

ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯ ಪಾತ್ರವೂ ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ. ನಕಲಿ ಔಷಧಿಗಳ ಅಕ್ರಮ ತಯಾರಿಕೆ ಅಥವಾ ಮಾರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ದೊರೆತಾಗ ಆರೋಗ್ಯ ಹಾಗೂ ಔಷಧ ನಿಯಂತ್ರಣ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮನ್ವಯ ಸಾಧಿಸಿ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಬೇಕು. ಒಂದು ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ನಕಲಿ ಔಷಧಿ ಸಿಕ್ಕಿದೆ ಎಂದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೇ ತನಿಖೆ ನಿಲ್ಲಬಾರದು. ಆ ಔಷಧಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು? ಯಾರಿಂದ ಖರೀದಿಸಲಾಯಿತು? ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಕಡೆಗೆ ಸರಬರಾಜಾಗಿದೆ? ಅದರ ಹಿಂದೆ ಯಾರು ಇದ್ದಾರೆ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಬೇಕು.

ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ನಕಲಿ ಮತ್ತು ಗುಣಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇರುವ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಯೇ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿವೆ. ಅವು ಚಿಕಿತ್ಸೆ ವಿಫಲಗೊಳಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಔಷಧಿ ಪ್ರತಿರೋಧಕತೆಯಂತಹ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುವುದು, ತಡೆಗಟ್ಟುವುದು ಮತ್ತು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವುದು—ಈ ಮೂರು ಹಂತಗಳಲ್ಲೂ ನಿಯಂತ್ರಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬಲವಾಗಿರಬೇಕು.

ಜನಜಾಗೃತಿಯೂ ಈ ಹೋರಾಟದ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅಸ್ತ್ರ. ಜನರು ವೈದ್ಯರ ಸಲಹೆಯಿಲ್ಲದೆ ಔಷಧಿ ಖರೀದಿಸುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅಪರಿಚಿತ ಆನ್‌ಲೈನ್ ಮೂಲಗಳು ಅಥವಾ ಅನುಮೋದಿತವಲ್ಲದ ಮಾರಾಟಗಾರರಿಂದ ಔಷಧಿ ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು. ಔಷಧಿಯ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಹರಿದಿದ್ದರೆ, ಮುದ್ರಣದಲ್ಲಿ ಅಸಾಮಾನ್ಯತೆ ಕಂಡುಬಂದರೆ, ಬ್ಯಾಚ್ ಅಥವಾ ಅವಧಿ ಮುಕ್ತಾಯದ ವಿವರಗಳು ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದವಾಗಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬಾರದು. ಅನುಮಾನ ಬಂದ ಔಷಧಿಯನ್ನು ಸ್ವತಃ ಬಳಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ವೈದ್ಯರು ಅಥವಾ ಔಷಧ ತಜ್ಞರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಬೇಕು.

ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ದೂರು ನೀಡಲು ಸುಲಭವಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಗತ್ಯ. ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿ ಮಟ್ಟದಿಂದ ತಾಲೂಕು ಮತ್ತು ಜಿಲ್ಲಾ ಮಟ್ಟದವರೆಗೆ ಔಷಧಿಗಳ ಕುರಿತು ದೂರು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದ್ದರೆ ಜನರು ತಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರಬಹುದು. ದೂರು ನೀಡಿದವರ ಮಾಹಿತಿಯ ಗೌಪ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಇರಬೇಕು. ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಮಾಹಿತಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅಕ್ರಮ ಜಾಲ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಆರಂಭಿಕ ಸುಳಿವಾಗಬಹುದು.

ನಕಲಿ ಔಷಧಿಗಳ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದು. ಔಷಧಿಯ ಬ್ಯಾಚ್ ಸಂಖ್ಯೆ, ತಯಾರಕ, ಸರಬರಾಜು ಮತ್ತು ವಿತರಣೆಯ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಡಿಜಿಟಲ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸುವುದು, ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತ್ವರಿತ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುವುದು ಹಾಗೂ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ನಡುವೆ ಮಾಹಿತಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಬಹುದು. WHO ಕೂಡ ನಕಲಿ ಮತ್ತು ಗುಣಮಟ್ಟದ ಸಮಸ್ಯೆಯಿರುವ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಿದೆ.

ಆದರೆ ಕಠಿಣ ಕ್ರಮ ಎಂದರೆ ನಿರಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ಕಿರುಕುಳ ನೀಡುವುದು ಎಂದಲ್ಲ. ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆ, ದಾಖಲೆಗಳ ಪರಿಶೀಲನೆ, ಸಮರ್ಪಕ ತನಿಖೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರು ಯಾರು ಎಂಬುದು ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳಿಂದ ದೃಢಪಟ್ಟ ನಂತರ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕಾರ ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ನಕಲಿ ಔಷಧಿಗಳ ಜಾಲಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂದೇಶ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಇದೆ. ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯ ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದಾಗ ಅವರು ಖರೀದಿಸುವ ಔಷಧಿಯ ಮೇಲೆ ಇಡುವ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ನಕಲಿ ಔಷಧಿ ತಯಾರಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಾಪಾರ ಅಪರಾಧವಲ್ಲ; ಅದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಗಂಭೀರ ಕೃತ್ಯ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂತಹ ಅಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸರ್ಕಾರದ ನಿಯಂತ್ರಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸದಾ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು.

ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರವು ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆ, ಔಷಧ ನಿಯಂತ್ರಣ ಇಲಾಖೆ ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯ ನಡುವೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಸಮನ್ವಯಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು. ಸರ್ಕಾರಿ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು, ಮೆಡಿಕಲ್ ಸ್ಟೋರ್‌ಗಳು, ಔಷಧ ವಿತರಕರು ಮತ್ತು ಸರಬರಾಜು ಸರಪಳಿಯ ಮೇಲೆ ಅಪಾಯಾಧಾರಿತ ಹಾಗೂ ನಿಯಮಿತ ಪರಿಶೀಲನಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು. ನಕಲಿ ಔಷಧಿ ಅಥವಾ ಇಂಜೆಕ್ಷನ್‌ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ದೊರೆತಾಗ ಮಾದರಿ ಸಂಗ್ರಹ, ಪ್ರಯೋಗಾಲಯ ಪರೀಕ್ಷೆ, ಸರಬರಾಜು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು, ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟವರ ವಿರುದ್ಧ ತನಿಖೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನಡೆಯಬೇಕು.

ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಯ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ ರೋಗಿಯಿಂದ ಹಣ ಗಳಿಸುವುದಲ್ಲ; ರೋಗಿಯ ಜೀವ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಔಷಧಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಗುಣಮಟ್ಟ, ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅತ್ಯಂತ ಅಗತ್ಯ. ನಕಲಿ ಔಷಧಿಗಳ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟವು ಒಂದು ಇಲಾಖೆಯ ಅಭಿಯಾನವಾಗದೆ, ಸಮಗ್ರ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಚಳವಳಿಯಾಗಬೇಕು.

ಜನರಲ್ಲಿ ಸದಾ ಜಾಗೃತಿ ಇರಲಿ. ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದ ಔಷಧಿಯನ್ನು ಕಂಡರೆ ಮೌನವಾಗಿರದೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುವ ಧೈರ್ಯ ಇರಲಿ. ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಿಗಾ ವಹಿಸಲಿ. ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆ ಅಕ್ರಮ ಜಾಲದ ಮೂಲವನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲಿ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ತಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಲಿ. ಮೆಡಿಕಲ್ ಸ್ಟೋರ್‌ಗಳು ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆಯ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರ ನಡೆಸಲಿ. ಸರ್ಕಾರ ಕಾನೂನು ಜಾರಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಗೊಳಿಸಲಿ.

ನಕಲಿ ಔಷಧಿಗೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಅಕ್ರಮ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ತಡೆಯುವುದಲ್ಲ; ಅದು ಅನೇಕ ಅಮೂಲ್ಯ ಜೀವಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಜನರ ಆರೋಗ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ರಾಜಿ ಇರಬಾರದು. ಗುಣಮಟ್ಟದ ಔಷಧಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನ ಹಕ್ಕು ಎಂಬ ಅರಿವು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುವ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ—ಇವೆರಡೂ ಕೈಜೋಡಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾಣ ಸಾಧ್ಯ.

ಲೇಖಕರು: ಸಂಗಮೇಶ ಎನ್ ಜವಾದಿ,
ಬರಹಗಾರರು, ಪತ್ರಕರ್ತರು, ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಕರು, ಹೋರಾಟಗಾರರು,
ಬೀದರ್ ಜಿಲ್ಲೆ.