ವಿಶೇಷ ಲೇಖನ : ಜಿಲಾನಸಾಬ್ ಬಡಿಗೇರ್
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 29 ಅಂದ್ರೆ ಬರೀ ತಾರೀಖಲ್ಲಾ ಸಾಹೇಬ್ರೇ… ಅದು ಇಡೀ ಕನ್ನಡಿಗರ ಎದೆ ಸೀಳಿ ನೆತ್ತರು ಸುರಿದ ಕರಾಳ ದಿನ. ವರ್ಷ ಉರುಳಿದ್ರೂ, ಕಾಲ ಉರುಳಿದ್ರೂ ಕರುನಾಡಿನ ಜನರಿಗೆ ಆ ದಿನ ನೆನಪಾದ್ರೆ ಒಡಲು ಒಮ್ಮೆಗೇ ಬೆಂಕಿ ಬಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಸದಾ ಹಾಲಿನಂತಹ ಶುದ್ಧ ನಗು ಬೀರ‍್ತಾ, ನೂರು ಆನೆ ಬಲದಂತೆ ಕುಣಿದಾಡ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ‘ಅಪ್ಪು’ ಅಲಿಯಾಸ್ ಪುನೀತ್ ರಾಜ್‌ಕುಮಾರ್ ನಮ್ಮನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಮಾಯವಾದ ದಿನವಿದು. ಆ ವಿಧಿ ಎಷ್ಟು ಕ್ರೂರಿ ಅಂದ್ರೆ, ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಜನ ಜೈಕಾರ ಹಾಕೋ ದೇವ್ರಂಥ ಮನುಷ್ಯನ್ನ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟನಲ್ಲಾ ಅಂತ ಇವತ್ತಿಗೂ ಹಳ್ಳಿಯ ಮುದುಕ-ಮುದುಕಿಯರು ಮಮ್ಮಲ ಮರುಗುತ್ತಾರೆ.
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ದೇವ್ರು, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಎದೆಯಾಗ ಜೀವಂತ.
ಅಪ್ಪು ಬಾಸ್, ನೀವ್ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣ್ತಿಲ್ಲ ನಿಜ. ಆದ್ರೆ ನಿಮ್ಮ ಆ ಚಂದದ ಹಸನ್ಮುಖಿ ಮುಖ, ಆ ಸಾತ್ವಿಕ ಕಣ್ಣುಗಳು ನಮ್ಮ ಎದೆಯಾಳದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಜೀವಂತವಾಗಿವೆ. ನೀವು ಬರೀ ಬೆಳ್ಳಿತೆರೆಯ ಸಿನಿಮಾ ನಟನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗನ ಮನೆಯ ಸ್ವಂತ ಮಗನಾಗಿದ್ರಿ, ಅಣ್ಣನಾಗಿದ್ರಿ, ತಮ್ಮನಾಗಿದ್ರಿ. ಸಿನಿಮಾ ರಂಗದ ಇಷ್ಟೊಡ್ಡ ಶಿಖರದಲ್ಲಿದ್ರೂ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಸರಳತೆ ಇದೆಯಲ್ಲಾ… ಅದನ್ನ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಮರೆಯೋಕೆ ಸಾಧ್ಯನೇ ಇಲ್ಲ. ಹಿರಿಯರನ್ನ ಕಂಡ್ರೆ ಮಗುವಿನಂತೆ ಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸ್ತಿದ್ದ ನಿಮ್ಮ ನಮ್ರತೆ, ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಳ ಜೊತೆ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಾಗಿ ಆಡ್ತಿದ್ದ ನಿಮ್ಮ ಆ ಆಟ, ಬಡವ-ಬಲ್ಲreference ಅನ್ನದೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಂದೇ ತಕ್ಕಡಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ನಿಮ್ಮ ಆ ದೊಡ್ಡ ಗುಣಕ್ಕೆ ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕವೇ ತಲೆಬಾಗಿತ್ತು.
ಬಲಗೈಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಎಡಗೈಗೆ ತಿಳಿಯದ ‘ಕರ್ನಾಟಕ ರತ್ನ’ :
ತೆರೆಮೇಲೆ ‘ಪವರ್ ಸ್ಟಾರ್’ ಆಗಿ ಅಬ್ಬರಿಸಿ ಬೊಬ್ಬಿರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ನೀವು, ನಿಜ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅದೆಂತಹ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದ ಸನ್ಯಾಸಿಯಾಗಿದ್ರಿ ಗೊತ್ತಾ ಬಾಸ್? ಅದೆಷ್ಟೋ ಬಡ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಮದುವೆಗೆ ಮಾಂಗಲ್ಯ ತಂತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ, ಸಾವಿರಾರು ಬಡ ಮಕ್ಳ ಓದಿಗೆ ಫೀಸು ಕಟ್ಟಿ ಅವರ ಬಾಳಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗಿದ್ದೀರಿ, ಅದೆಷ್ಟೋ ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮ, ಗೋಶಾಲೆ, ಅನಾಥಾಲಯಗಳಿಗೆ ತಾಯಿಯಂತೆ ಅನ್ನ ನೀಡಿದ್ದೀರಿ. ನೋವಿನ ಸಂಗತಿ ಅಂದ್ರೆ, ನೀವು ಮಾಡ್ತಿದ್ದ ಈ ಯಾವುದೇ ಮಹಾತ್ಕಾರ್ಯಗಳು ನೀವು ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ! ಬಲಗೈ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಎಡಗೈಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಬಾರದು ಅನ್ನೋ ಜನಪದರ ಗಾದೆ ಮಾತಿಗೆ ನೀವೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ರಿ. ಕೊನೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ನಾಲ್ಕು ಜನರ ಬಾಳಿಗೆ ದೀಪವಾದ್ರಿ. ಇಂತಹ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಜನ್ಮದ ಪುಣ್ಯ. ಆದ್ರೆ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡನಲ್ಲಾ ಅನ್ನೋದೇ ಮಾಸದ ದುರ್ದೈವ.
ಹಳ್ಳಿ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೂ ಹಲುಬುತ್ತಿದೆ ಕರುನಾಡು :
ಹಳ್ಳಿ ಕಡೆ ಒಂದು ಮಾತಿದೆ, “ಉತ್ತಮ ಗುಣದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಆಯುಷ್ಯ ಕಮ್ಮಿ” ಅಂತ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಶಃ ನಿಜವಾಗಿಬಿಡ್ತು ಬಾಸ್. ನೀವು ಹೋದಮೇಲೆ ಕರುನಾಡು ಅನಾಥವಾದಂತಾಗಿದೆ. ಹೆತ್ತ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮಗುವಿನಂತೆ ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕ ಇವತ್ತಿಗೂ ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರೇಳಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸ್ತಾ ಇದೆ. ರಾಜಕುಮಾರನಂತೆ ಬಂದು, ಎಲ್ಲರ ಮನ ಗೆದ್ದು, ಮಹಾರಾಜನಂತೆ ಮೆರೆದು ಕೊನೆಗೆ ದೇವಲೋಕದ ದೇವದೂತನಾಗಿ ಹೋದ್ರಿ. ನೀವು ಎಲ್ಲೂ ಹೋಗಿಲ್ಲ ಬಾಸ್, ಕನ್ನಡಿಗರ ಪ್ರತಿ ಹನಿ ಉಸಿರಲ್ಲೂ, ಪ್ರತಿ ಹಳ್ಳಿಯ ಕಲ್ಲು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲೂ ನೀವಿದ್ದೀರಿ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಈ ಪುಣ್ಯಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬನ್ನಿ ಅಂತ ಆ ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರರ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.
“ಅಪ್ಪು ಬಾಸ್, ನೀವು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ದೂರವಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ನೀವೇ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ರಾಜ!” ಕಣ್ಣೀರಿನ ಪ್ರಣಾಮಗಳು.
